Een fragment uit het gesprek van Janneke Schrey met Anne Claus voor 1605 Magazine No.3 Duality
Beelden: Anne Claus
In een rustig atelier aan de Amsterdamse Prinsengracht spreken Janneke Schrey van 1605 en de bekende interieurontwerper Anne Claus met elkaar. Het gaat over creatieve vrijheid en intuïtie, grenzen stellen en het moment waarop een project tot leven komt. In haar werk voor de horeca en het hogere woonsegment zoekt Claus voortdurend naar de balans tussen haar eigen signatuur en die van de klant.
Voor interieurontwerper Anne Claus (geb. 1978) is wat in een ruimte onuitgesproken blijft even belangrijk als wat nadrukkelijk zichtbaar is. Licht en schaduw spelen een grote rol in haar werk. Ook de lege ruimte is essentieel. Claus staat bekend om haar gevoel voor vormgeving en haar vermogen om ruimtes te maken die zowel vanzelfsprekend als tijdloos aanvoelen. Ze kiest graag natuurlijke materialen en ingetogen kleurenpaletten. Ze heeft uiteraard haar eigen opvattingen, maar hecht ook veel waarde aan die van haar klanten.
De geschiedenis en context van een ruimte bepalen haar aanpak. Niets voelt overbodig of misplaatst. Meubels, kunst en decoratieve objecten zijn zorgvuldig gekozen. Ze voelen alsof ze er altijd al zijn geweest en nog jarenlang een wezenlijk onderdeel van de ruimte zullen blijven. Vanuit hun lichte studio aan een van de mooiste grachten van de stad ontwikkelen Claus en haar team concepten voor zowel woningen als zakelijke projecten.
Janneke - Als ik naar je portfolio kijk, valt me op hoe herkenbaar je werk is, terwijl het zich nooit herhaalt. Je lijkt niet vast te houden aan kenmerkende materialen of kleuren, zoals sommige ontwerpers doen. Wil je je niet laten vastpinnen, of vraagt elke ruimte gewoon iets heel anders van je?
Anne - In het begin vroeg ik me echt af of ik wel herkenbaar genoeg was. Nu denk ik dat dat juist mijn kracht kan zijn. Blijkbaar herkennen mensen mijn werk, ook als ik niet steeds dezelfde kleuren of materialen gebruik. Ik blijf mezelf uitdagen. Elk project is maatwerk. Klanten kiezen meestal voor mij omdat ze al iets voelen bij mijn stijl.
Janneke - Je beweegt steeds tussen die twee kanten. Zoals gezegd is je eigen stijl heel duidelijk, maar je lijkt ook oprecht open te staan voor de wensen van klanten. Hoe ga je daarmee om? En wat gebeurt er als iemand jouw werk vorm ziet krijgen en opeens beseft dat die iets heel anders wil?
Anne - Wat mijn signatuur betreft: ik werk echt met mijn klanten. Het is hun huis, hun ruimte. Dus als iemand een gouden keuken wil, doen we dat. Maar wel op een manier waarvan ik weet dat die werkt. Gelukkig weten klanten vaak al wie ik ben en wat ik maak, waardoor hun smaak meestal bij de mijne aansluit. Soms laat ik ze iets zien wat ze niet hadden verwacht. Daar ontstaat de magie.
Janneke - En als het gaat om creatieve vrijheid: wat gebeurt er wanneer alles mogelijk is? Ervaar je meer vrijheid bij zakelijke opdrachtgevers dan bij particuliere klanten? Ik kan me voorstellen dat hun emotionele betrokkenheid behoorlijk verschilt.
Anne - Creatieve vrijheid hangt af van de betrokkenheid van de klant en diens specifieke eisen. Bij zakelijke opdrachtgevers speelt meestal minder emotie en worden beslissingen sneller genomen. Tegelijk zijn er vaak meer praktische beperkingen. Particuliere klanten kunnen meer vrijheid bieden, zeker als ze openstaan voor ideeën of zelf creatieve inbreng hebben. Dan zet ik echt een stap extra en blijf ik ook thuis over het project nadenken. Dat zijn de projecten die me uitdagen en waar ik trots op ben. Mijn creativiteit groeit dus zeker wanneer alles mogelijk is, vooral als er ruimte is voor samenwerking, verdieping en persoonlijke inbreng.
Bij zakelijke opdrachtgevers werk je vanuit een concept en speelt aan hun kant minder emotie. Je krijgt sneller groen licht: ze zeggen gewoon dat je het moet doen. Bij particuliere klanten is dat heel anders. Sommigen hebben geen idee, anderen hebben juist een heel uitgesproken visie. Laatst had ik een klant met zo veel creatieve suggesties dat het uitdagend werd. Maar doordat die klant echt smaak had en flexibel was, werd ik aangespoord om dieper te gaan en meer kwaliteit te bieden.
Janneke - Iedereen die creatief werk doet, kent momenten waarop niets op zijn plek valt. Hoe voelt dat voor jou en hoe kom je erdoorheen? Heb je rituelen of manieren om afstand te nemen als een project niet goed loopt?
Anne - Ik heb geleerd dat een stap terug doen meestal het beste is. Leg het even weg, neem wat afstand. Gek genoeg komen de beste ideeën vaak als ik fiets of wandel, zonder iets te forceren. Ik neem graag alles nog eens door, zodat ideeën in die rustige tijd kunnen groeien. Meestal vertrouw ik erop dat het samenkomt. Bij bijzondere projecten voel ik soms extra druk, omdat ik verder wil gaan dan wat ik eerder heb gedaan en iets nieuws wil maken.
Janneke - Je zegt dat fietsen en wandelen je op ideeën brengen. Zijn er projecten die je beter kunt uitwerken wanneer je niet op kantoor bent, maar buiten in de natuur of in beweging?
Anne - Absoluut. Zeker voor vakanties zorg ik dat de schetsontwerpen en plattegronden van de ingewikkeldere projecten af zijn. Niet omdat ik tijdens mijn vakantie wil werken, maar omdat ik weet dat ik die rust nodig heb om ideeën te laten ontstaan. Projecten die me echt uitdagen, waarbij ik nog niet helemaal op één lijn zit met de klant of nog zoek naar wat bij het gebouw past, neem ik in gedachten mee naar huis.
Het volledige interview staat in ons gedrukte magazine, online verkrijgbaar:
