Katrien de Blauwer was geboren in het kleine provinciestadje Ronse (België). Na een moeilijke jeugd verhuisde ze op jonge leeftijd naar Gent om schilderkunst te studeren. Later volgde ze de Koninklijke Academie in Antwerpen om mode te studeren. Een studie die ze stopzette. Het was in die tijd dat ze haar eerste collages maakte, eigenlijk studies en moodboards voor modecollecties. Op latere leeftijd begon ze afbeeldingen te verzamelen, te knippen en te recyclen als een therapeutische vorm van zelfonderzoek.
Katrien De Blauwer noemt zichzelf een "fotograaf zonder camera". Ze verzamelt en recycleert foto's en afbeeldingen uit oude tijdschriften en kranten. Haar werk is tegelijkertijd intiem, direct in verbinding met ons onbewuste, en anoniem dankzij het gebruik van gevonden afbeeldingen en lichaamsdelen die zijn uitgesneden. Op deze manier wordt haar persoonlijke geschiedenis de geschiedenis van iedereen. De collage creëert een soort universalisering, waarbij de onmogelijkheid om je te identificeren met een enkel persoon wordt benadrukt, maar tegelijkertijd in het verhaal herkenning mogelijk is. De kunstenaar wordt een neutrale tussenpersoon: zonder de auteur van de foto's te zijn, gebruikt ze deze en integreert ze in haar eigen innerlijke wereld, een wereld die ze in derde persoon onthult.
