Laura Hospes begon op 16-jarige leeftijd met het maken van zelfportretten om in contact te komen met anderen en is dat blijven doen vanwege de emotionele steun die het haar geeft. Haar zelfportretten zijn een manier om haar innerlijk te onthullen, waarbij de camera een bron van begrip en comfort is. Door haar fotografie kan ze de moeilijkheden in haar leven verwerken. De resulterende afbeeldingen zijn opvallend en bieden een kijkje in de wereld van een jonge vrouw die worstelt met depressie en angst. Ze werkt momenteel aan een project dat zich richt op zorg en genezing.
Laura's fotografiecarrière kreeg een vlucht toen ze de Emerging Talent Award van LensCulture won, terwijl ze nog studeerde aan de Photoacademy. Haar verhaal werd snel opgepakt door verschillende media en haar foto's verschenen op voorpagina's. Ondanks haar succes, heeft ze een evenwichtig tempo aangehouden, en neemt ze tijd voor haar therapieën en ziekenhuisopnames.
Na haar afstuderen met lof, heeft Laura verschillende prijzen en subsidies gewonnen, waaronder de Jacob Riis Documentary Award, Young Masters Art Prize, Zilveren Camera, SO2015 en de Prix de la Photographie. Haar werk is in diverse internationale exposities en beurzen tentoongesteld, onder meer in San Francisco, Venetië, New York, Amsterdam, Londen, Arles, Parijs en Berlijn.
Laura's boek, UCP, dat is uitgegeven door Lecturis Publishers en verkrijgbaar is in boekwinkels en online, dient als afsluiting van een moeilijke periode in haar leven. Het boek is erkend als een van de beste fotoboeken van 2016 door De Volkskrant en is geselecteerd voor de shortlist van de Best Dutch Book Designs van 2016. Het is tentoongesteld op verschillende internationale boekenbeurzen en exposities.
