Een fragment uit het gesprek van Katerina Furrer met Levi van Veluw in 1605 Magazine No.2 Illusion
Beelden: Levi van Veluw
Met een oeuvre dat fotografie, beeldhouwkunst, installaties en video kunst omvat, ziet Levi van Veluw het grote geheel. Zijn meeslepende werken doen vaak denken aan spirituele ervaringen, driedimensionale werelden die verwondering oproepen.
Zijn aanpak belicht onze gezamenlijke menselijkheid. Het is een herinnering dat wijsheid gevonden kan worden in feeling rather than intellectualiserend. Een installatie kan bijvoorbeeld handafdrukken bevatten die achtergelaten zijn door de kunstenaar die een sculptuur maakt, of verwijzingen naar eerder afgebreken pogingen. Zelfs in een enorme ruimte waar men zich overspoeld zou kunnen voelen, weet van Veluw het publiek te betrekken met zorgvuldig gekozen details. Deze elementen weerspiegelen de tastbaarheid van de menselijke ervaring.
Herinnering is een belangrijk thema in het werk van Van Veluw. Tijd en nostalgie kunnen herinneringen vervormen. Ze verschuiven en veranderen, tot het vervormde weerspiegelingen worden ergens tussen wie we waren en wie we zijn. Juist deze illusies van het zelf, van emotie en van ruimte maken zijn werk zo onthullend. Ze brengen ons in contact met dieper verborgen waarheden.
Een diepzinnige denker, is van Veluw niet gedreven om dingen te maken die simpelweg mooi zijn, of om mensen om te laten kijken met holle pracht. In plaats daarvan, trekt hij aan draden in ons. Hij moedigt ons aan om alles en iedereen in twijfel te trekken. Om de schoonheid in het proces te zien en overal verwondering te vinden.
K - Hoe definieer je kunst en wat is jouw rol in het creëren ervan?
L - Voor mij gaat het erom volledig autonoom te zijn. Ik denk dat dat het belangrijkste is, om je vrijheid te behouden. Het is ook de vrijheid om te kiezen tussen disciplines. Je hoeft niet per se alleen fotograaf of beeldhouwer te zijn; het gaat erom ideeën te hebben. Het medium is slechts een manier
om je idee te visualiseren, en dat kan in verschillende vormen en uitvoeringen.
Als ik een tentoonstelling heb, is het altijd een combinatie van installatie en beeldhouwwerk. Het kan ook video of andere media zijn, omdat, naar mijn mening, ik de bezoeker moet overtuigen en ze in mijn ideeën betrekken.
K - Hoe heb je je passie gevonden en je werkwijze ontwikkeld?
L - Toen ik naar de kunstacademie ging, was ik erg jong. Ik begon op 18-jarige leeftijd en studeerde af op 22. Ik had geen idee van de kunstwereld. In mijn vierde jaar heb ik een stage gelopen bij Erwin Olaf, en op dat moment dacht ik dat ik fotograaf wilde worden. Maar tijdens de stage realiseerde ik me dat ik dat niet alleen wilde doen. Toen ik foto's maakte, bouwde ik kleine sets en fotografeerde die. Dit ontwerp van sets interesseerde me, en ik begon te zien dat de ervaring van fotograferen een installatie kon worden.
Het volledige interview staat in ons gedrukte magazine, online verkrijgbaar:
