Bekende werken: SESC Pompéia (1986), Glass House/Casa de Vidro (1951), MASP/Sao Paulo Museum of Art (1960)
Architecten geïnspireerd door Lina Bo Bardi: Kazuyo Sejima, Yoshiharu Tsukamoto
Vrouwen in de architectuur
We leven in het tijdperk van feminisme en vrouwenempowerment. Maar hoeveel van ons kunnen daadwerkelijk, zo uit het hoofd, een bekende vrouwelijke architect, designer of fotograaf noemen? Niet veel. En dat is niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de informatie over deze inspirerende vrouwen niet zo wijdverspreid is.
Laten we als voorbeeld nemen Lina Bo Bardi (1914 – 1992) een in Italië geboren Braziliaanse modernistisch architecte die tijdens haar leven niet werd geaccepteerd onder de lokale Braziliaanse architecten, omdat ze een vrouw was en ook buitenlander. Ze was een productief architect en ontwerpster en wijdde haar werkende leven aan het bevorderen van het sociale en culturele potentieel van architectuur en design in Brazilië.
Foto's: IB Archive, São Paulo, Brazilië / SESC Pompéia door Paulisson Miura
Populariteit
Ze is herkenbaar aan de unieke stijl van de vele architectuurillustraties die ze in haar leven heeft gemaakt. De populariteit van haar werk is sinds 2008 toegenomen, toen een catalogus van haar werk uit 1993 opnieuw werd uitgebracht. Een aantal van haar productontwerpen worden opnieuw uitgebracht, en tentoonstellingen zoals haar tentoonstelling uit 1968 van glazen en betonnen ezelvlakken zijn gerecreëerd.
Italiaans rationalisme vormde het eerste werk van Lina Bo Bardi – Glass House/Casa de Vidro (1951). Echter, omdat de architect ondergedompeld was in de Braziliaanse cultuur, begon haar creatieve denken expressiever te worden, zoals je kunt zien in haar latere werken zoals MASP/Sao Paulo Museum of Art (1960) en SESC Pompéia (1986).
"Lineaire tijd is een westerse uitvinding. Tijd is niet lineair, maar een wonderlijke wirwar waarin op ieder moment punten gekozen en oplossingen bedacht kunnen worden, zonder begin of einde."
Lina Bo Bardis stoel, ontworpen voor MASP, 1948, São Paulo, Brazilië. Foto: Diário de São Paulo
Projecten
Gedurende haar leven heeft Bardi deelgenomen aan veel spannende projecten. Ze ontwierp privéwoningen (zowel exterieur als interieur), waaronder haar eigen huis in São Paulo – de Glass House (1951), een vroeg voorbeeld van het gebruik van gewapend beton in woningbouw. De architect ontwierp ook modern meubilair van multiplex en Braziliaanse houtsoorten, die ze bewonderde om hun sterkte, schoonheid en veerkracht. En bovendien toonde ze een groot interesse in het ontwerpen van sieraden en het creëren van decors en kostuums voor experimentele films en theater.
Bardi ontwierp ook veel openbare gebouwen, waaronder kantoorgebouwen, theaters, kerken en culturele centra, zoals het zeer bekende SESC Pompéia in São Paulo. Oorspronkelijk was SESC Pompéia een oude fabriek. Toen Lina ontdekte dat SESC een plek zou zijn voor spontane activiteiten, zoals barbecues, schilderworkshops en een poppentheater, besloot ze de fabriek te restaureren en er een complex van ruimtes te creëren, verrijkt met een kronkelend kanaal en een grote open haard. Lina Bo Bardi is ook verantwoordelijk voor het ontwerp van het Museum voor Moderne Kunst in São Paulo (1957-68) en ze organiseerde en maakte vele tentoonstellingen.
MASP, 1968; foto: Arquivo Biblioteca e Centro de Documentação do MASP
