Tekenen is een van de oudste vormen van menselijke expressie binnen de beeldende kunst. Het houdt over het algemeen in dat lijnen en oppervlakken worden aangebracht op papier of ander materiaal, waarbij een accurate weergave van de visuele wereld op een vlak oppervlak tot uitdrukking komt.
Traditionele tekeningen waren monochroom, of in ieder geval hadden ze weinig kleur, terwijl moderne tekeningen met gekleurde potloden soms de grens tussen tekenen en schilderen naderen of overschrijden.
In westerse terminologie is tekenen te onderscheiden van schilderen, ook al worden vaak vergelijkbare materialen gebruikt bij beide activiteiten. Droge materialen, die normaal gesproken met tekenen worden geassocieerd, zoals houtskool, kunnen gebruikt worden in pastel schilderijen. Tekenen kan worden gedaan met een vloeibaar medium, aangebracht met kwasten of pennen. Vergelijkbare oppervlakken kunnen eveneens voor beide gebruikt worden: schilderen omvat in het algemeen het aanbrengen van vloeibare verf op een voorbereid doek of paneel, maar soms wordt eerst een voorzet tekening op datzelfde oppervlak getekend.
Tekenen wordt gebruikt om creativiteit uit te drukken, en is daarom een belangrijk onderdeel van de kunstwereld. Gedurende een groot deel van de geschiedenis werd tekenen beschouwd als de basis voor artistiek werk.
Na de wijdverspreide beschikbaarheid van papier in de 14e eeuw, nam het gebruik van tekenen in de kunst toe. Op dit moment werd tekenen vaak gebruikt als een middel voor gedachten en onderzoek, en diende het als een voorbereidingsmedium terwijl kunstenaars zich voorbereidden op hun uiteindelijke werken.
Voor instance, de Renaissance bracht een grote verfijning in tekentechnieken met zich mee, waardoor kunstenaars dingen realistischer konden weergeven en er interesse ontstond in geometrie en filosofie.
De uitvinding van de eerste breed verkrijgbare vorm van fotografie leidde tot een verschuiving in de hiërarchie van de kunstvormen. Fotografie bood een alternatief voor tekenen als methode om visuele verschijnselen nauwkeurig weer te geven, en traditionele tekenvaardigheid kreeg minder nadruk als een essentiële vaardigheid voor kunstenaars, met name in de westerse samenleving.
Veel bekende schilders waren ook tekenaars, zoals bijvoorbeeld Henri Matisse en Pierre-Auguste Renoir.
